About

เคยรู้สึกมั้ย?? ว่าช่วงที่กลับมาจากการไปเที่ยว แล้วหลังจากนั้นไม่ได้จองทริป ไม่ได้แพลนไปไหน ความรู้สึกมันเคว้งคว้างน่าดู เหมือนชีวิตไร้จุดหมาย เป็นแบบนี้ไปจนกว่าจะจองทริปใหม่ ได้กาปฎิทิน count down นั่งรอจนถึงวันได้ไปเที่ยวอีกครั้งนั่นแหละ ความสุขถึงกลับมาอีกครั้ง….

จุดเริ่มต้นของการเขียนบลอคนี้ก็ไม่มีอะไรมาก วันนี้มานั่งแบคอัพรูปเก่าๆ ทำให้รู้ว่าเราก็เดินทางเยอะเหมือนกันนะ รูปเก็บไว้นานก็อยู่แบบนั้น ไม่ค่อยได้เอาออกมาดู บางทีความจำก็มีเลือนๆไปบ้าง เลยอยากจะทบทวนความจำ แล้วก็แชร์เรื่องราวการเดินทางของเรา เผื่อว่ามันจะไปมีประโยชน์กับใครบ้าง

การเดินทางคนเดียวครั้งแรกเริ่มจากตอนเรียนจบใหม่ๆ ไปเรียนภาษาที่อังกฤษ ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่านึกยังไงถึงกล้าขึ้นเครื่องคนเดียวข้ามทวีปไปไกลขนาดนั้น แถมแทนที่จะจองตั๋วบินตรงไปลงลอนดอน ดันงก จองตั๋วแบบต้องแวะต่อเครื่องที่ดูไบ แล้วเครื่องที่มาถึงดูไบก็ดันดีเลย์อีก เคราะห์ซ้ำกรรมซัดมากตอนนั้น จากที่วาดวิมานว่าชั้นจะเดินเล่นดิวตี้ฟรีที่ขึ้นชื่อว่ามีของให้ช๊อปเยอะที่สุด เฉิดฉาย สวยๆ ไปขึ้นเครื่อง กลายเป็นต้องใส่เกียร์หมา สปีดไปที่เกทแทน 555 ได้ขึ้นเครื่องคนสุดท้ายพอดีเป๊ะ สายตาประชาชีที่มองมา คงคิดในใจว่ายัยนี่มัวไปทำอะไรอยู่ ชั้นรอนานแล้วนะยะ!!

นั่นก็เป็นประสบการณ์แรกที่ทำให้คิดว่าการเดินทางคนเดียวก็ไม่ได้เลวร้ายนะ มันมีส่วนดีอยู่ หลงบ้าง วิ่งบ้าง เหนื่อยบ้าง แต่สุดท้ายก็ผ่านไปได้ด้วยดี หลังจากนั้นก็เริ่มหาทางไปเที่ยวเรื่อยๆ มีทั้งไปคนเดียว ไปกับเพื่อน ไปกับพ่อแม่ ความโหดของทริปก็แล้วแต่คนที่ไปด้วย แต่ละครั้งที่ไปก็เรียนรู้ว่าจริงๆโลกเรามีอะไรที่เราไม่เคยเห็นอีกเยอะมากเจอคนใหม่ๆ วัฒนธรรมแปลกๆ ทำให้อยากไปอีกเรื่อยๆเลย ให้มีเวลาเท่าไหร่ก็ยังไม่พอ!! เราถึงบอกว่า…

Live for Travel : “เที่ยววนไป” เพราะการได้เที่ยวทำให้ชีวิตมีความหมาย

 

1040570

กำแพงใกล้กับ Lombard street – San Francisco

Advertisements